1k
746
In derde provinciale A behoorde Horebeke zeker bij de favorieten bij de start van het seizoen. De ploeg kreeg evenwel het etiket ‘Poulidor van de reeks’ opgekleefd. Vice-kampioen in 2023 na Volkegem en in 2024 na Zingem. Vorig jaar was het dan weer vierde. Dit jaar slaagde het team er dan toch in om de poort naar tweede provinciale open te beuken. Al kwam die titel er niet zonder slag of stoot. Een eerste periodetitel was een opsteker en nadien hield het de leiderspositie lang vast, maar na een pijnlijke 3-0-nederlaag in Maarkedal was het leider af. Twee weken later ging het ook onderuit in Olsene en leek het er opnieuw naast te pakken. Er werd afscheid genomen van Wim Pandelare en Gerdy Van der Sypt kreeg het roer in handen. Met een 18 op 18 profiteerden hij en zijn team optimaal van een dipje van Maarkedal. Met een regisseur als Jochen Van Wambeke, een goalgetter als Robbe Petit en nog wel enkele leuke profielen lijkt de ploeg wel een aanwinst voor tweede en kijken we uit wat kersvers coach Jimmy Larno er van maakt.
KSV Maarkedal speelde een sterk seizoen. Net op het ogenblik dat het op de titel leek af te stevenen kreeg het een hongerklop. Nederlagen in Eine, Jong Zulte en Machelen zorgden ervoor dat het finaal met lege handen achter bleef. Qua scorend vermogen kon het met jongens als Martinaj Ergyst, Thijs De Leeuw, Timothy Den Dauw en Lars Wilpart zeker gelijke tred houden met Horebeke, maar het slikte te veel doelpunten (51) om de titel te pakken.
Eendracht Machelen loste de verwachtingen wel in. Robbe Balcaen en co bivakkeerden het hele seizoen in de top vijf. Het was dan ook ietwat verrassend dat Kristof De Rho begin februari te horen kreeg dat het verhaal voor hem stopte. Na een weliswaar slechte wedstrijd had het net Olsene geklopt en stond het vierde. Jochen Heylens werd zijn opvolger en hij parkeerde Machelen uiteindelijk op de derde plaats.
Eine begon met behoorlijk wat ambitie aan de competitie en lange tijd liep het wel lekker bij KWIK. Het pakte de tweede periodetitel en leek zich in de titelstrijd te gaan mengen, maar in de derde periode zakte de ploeg volledig weg en finaal moest het zich tevreden stellen met de vierde plaats.
Bizar seizoen voor Standaard Michelbeke. Gregory Van Londerseele zag dat zijn ploeg zich in de top vijf wist te handhaven, maar vond dat zijn jongens te weinig ambitie aan de dag legden en trok er de stekker uit. De samenwerking met Bart Verplancke was ook van korte duur en in het slot van de competitie werd Andy Van Goethem de nieuwe T1. Na een wat tegenvallend competitieslot begon de ploeg ‘low profile’ aan de eindronde. Daarin won het zowel tegen Hansbeke, Bazel als Deftinge en mocht het de promotie vieren. Met jongens als Jonas en Mathias Matthys heeft het spelers waarmee je naar de oorlog kan en Gianni Thiel is wel een vlot scorende spits, maar duidelijk is dat het vooral zaak wordt om te overleven in tweede.
Sparta Petegem B bleef een ploeg die wel wist te bekoren en voor het tweede jaar op rij strandde het team van coach Pedro Soreyn op een zucht van de eindronde. Zion-Noah Opsomer bekroonde een sterk seizoen met een transfer naar FC Poesele. Ondanks zijn vertrek vermoeden we dat de groenzwarten volgend seizoen opnieuw dicht bij de subtop aan zullen leunen.
Na een 12 op 15 mocht Munkzwalm B zich eventjes leider in deze reeks noemen. Bij de B-ploeg bleven ze met beide voetjes op de grond en met de zevende plaats op het einde van de rit konden ze wel leven.
Sparta Bevere zette als vice-kampioen de stap naar derde en het was afwachten wat het team van Jonas Lauweryns waard zou zijn. Lauweryns hield zijn ploeg ver weg van het degradatiemoeras en met ‘good old’ Ewoud Waelkens scoorde het voldoende vlot om het seizoen in de rechterkolom af te sluiten.
Olsene Sportief hoopte na de titel in vierde op een rustig seizoen in derde, maar dat werd het niet. Een 7 op 33 was geen aanleiding om de capaciteiten van coach Mathis De Jaegere in twijfel te trekken. Die bewaarde zelf ook de rust en met een 18 op 21 in het slot van het seizoen loodste hij zijn ploeg naar het behoud. Olsene werd zelfs nog kampioen van de rechterkolom.
Jong Zulte had zich vast meer voorgesteld van het voorbije seizoen. Het miste vooral scorend vermogen om zorgenvrij het seizoen af te haspelen. Er kwam ruis op de lijn met coach Kim Goerland. Coach Nico Vandecaveye nam met wisselend succes over, maar na een 7 op 9 en zekerheid over het behoud nam de club toch afscheid van hem.
Voor Kluisbergen Sportief B werd het snel duidelijk dat het zaak zou zijn om te overleven. Met een 16 op 18 mocht de eindsprint van het team er wel zijn en zo eindigde het nog op de elfde plaats.
Nokere-Kruishoutem B eindigde een plekje lager en kwam eigenlijk nooit echt in de problemen. Hetzelfde verhaal wat betreft Boekel. Dertiende is niet de plaats die het in gedachten had, maar het strandde maar op vijf punten van de negende plaats en vooral wat gemis aan efficiëntie zorgde ervoor dat de uitgetekende doelstelling niet afgevinkt kon worden.
Velzeke zakt ietwat verrassend naar vierde provinciale. Met een zevende plaats begin februari was er geen vuiltje aan de lucht, maar nadien zakte de ploeg als een pudding in elkaar en met een 5 op 33 viel de barrageplaats niet te vermijden. Daar liet het zich ook nog door Ooidonck Leerne de kaas van het brood eten en was de degradatie een feit.
De degradatie van Petegem aan de Schelde kunnen we geen verrassing noemen. Vorig seizoen redde de ploeg zich nipt en heel wat basisspelers sloegen hun tenten elders op. Met spelers als Jeffrey Corselis en Sven Menschaert had het wel voldoende scorend vermogen, maar met 85 tegendoelpunten is het duidelijk waar het probleem lag.
Bij FC Zegelsem hoopte Davy Casieris dat zijn ploeg boven de degradatiestreep zou blijven. Verder dan drie gelijke spelen kwam het niet niet. Het vertrouwen in Casieris bleef bewaard en hij hoopt dat zijn ploeg in vierde wel een rol van betekenis kan spelen.