Eksaarde vierde de titel in derde provinciale E.
1k
737
In derde provinciale E draaide de titelstrijd uit op een duel tussen FC Eksaarde en Kallo en finaal ging eerstgenoemde ploeg met de titel lopen. Eksaarde stak wel de eerste periodetitel op zak, maar net voor Nieuwjaar zakte het na een 1 op 9 weg naar de derde plaats. Maar na een 39 op 39 deed het haasje over met Kallo en mocht het team van coach Jean-Marie Van Gysel de titel vieren. Speerpunt was natuurlijk Isi Amesota. Ondanks wat kwaaltjes was hij goed voor meer dan 40 doelpunten. Op de tekentafel van Van Gysel was de technisch vaardige Anass El Hamdaoui natuurlijk ook een ‘key player’. Met 73 punten en een 99-34-doelpuntensaldo lijkt het team klaar om ook in tweede zijn mannetje te staan.
Kallo pakte 70 punten en mocht met een 86-28-doelpuntensaldo pronken, maar dat bleek niet voldoende om terug te keren naar tweede. Met Jordy Alkoubai en Nalan Heirman had het spelers met loopvermogen en torinstinct in het team en hoewel Jelle Maes de helft van het seizoen in de lappenmand lag, was hij toch goed voor 14 doelpunten.
Hardy Waasmunster bleef in vierde provinciale ongeslagen en trok die lijn door in derde. Hardy was voetbaltechnisch niet het sterkste team, maar had met Rune Thierens een spits die het verschil kon maken en de ‘no nonsens’ speelstijl was wel goed voor een knappe derde plaats. Coach Timothy Anthuenis moet je de trucen van de foor niet meer leren.
Kemzeke begon met heel wat ambitie aan het nieuwe seizoen en na de vierde plaats keken ze bij de Klauwaarts met gemengde gevoelens terug. De bij Puurs weggeplukte Mathijs Gerets bleek wel een stevige aanwinst voor het team. Op positie tien was hij wel vaker de regisseur en Sparta Waasmunster plukte hem maar al te graag weg.
Bosdam Beveren loste de verwachtingen in. 101 keer vond de ploeg de weg naar het doel en Gianni Peeters was met meer dan veertig potjes heel bepalend voor zijn ploeg. Snel, balvast, voelt de ruimtes goed aan en als spits schiet hij uit elke hoek en dat doet ie goed.
Wie Klinge zegt, zegt Gianni Van Gijsel. Ook dit seizoen stak hij er vaak met kop en schouders bovenuit en zorgde hij ervoor dat Klinge een stevige tegenstander was.
Bazel ging met de tweede periodetitel lopen en vooral doelman Ignace Vlijt kreeg wel vaker positieve kritiek. Milan Audenaert ruilde het shirt van Waasmunster voor dat van Bazel. Na een wat moeizame start vond hij als spitsbroer van Nick Pieters vlot de weg naar doel en klokte hij toch af op 20 doelpunten.
Meslele B en Haasdonk B bleken ploegen die met wisselend personeel streden en het hele seizoen in de middenmoot terug te vinden waren.
Danny Pfaff koos bij PD Kruibeke voor een aanpak waarbij discipline en organisatie belangrijk was. Zijn team was goed voor de tiende plaats.
Bij Grembergen B was Zeno Van Spittael toch wel de smaakmaker. Hij zorgde ervoor dat zijn team niet in nauwe schoentjes raakte.
FC Sint-Niklaas kwam behoorlijk goed uit de startblokken en vooral Wesley Leijzen en Fadil Ramici waren wel vaker de mannen die het verschil maakten.
Hoogeinde had met Jens Demeuricy en Cengiz Kaplan twee spelers die het niveau opkrikten en ervoor zorgden dat Hoogeinde zich wist te redden. Demeuricy lag enige tijd in de lappenmand, maar haalde qua doelpunten toch nog dubbele cijfers.
Eendracht Zele hoopte lang dat het de punten zou krijgen na de stopgezette wedstrijd tegen Klinge, maar ving bot en die punten hadden hen ook niet verder geholpen in de strijd om het behoud. Zele moest via de barragewedstrijden op zoek naar het behoud. In een strafschoppenreeks tegen Wichelen beet de ploeg in het zand en was vierde een feit.
Daknam was onvoldoende gewapend voor derde en sprokkelde maar twaalf punten bij elkaar.
Dendermonde bleef op acht punten steken. 22 weken op rij verloor het, maar in de laatste acht wedstrijden verzamelde het nog acht punten. Vernieuwend bleek de ploeg wel in de voorbereiding naar wedstrijden toe. De ene helft van de groep warmde op, de andere niet.