Blije gezichten bij Erpe-Mere United na de eerste driepunter.
1k
748
Joël Movoto Te Bangia Mobutu Sese Seko Kuku Ngbendu Waza Banga. Geef toe, een heel mondje vol als we het over de spits hebben die Erpe-Mere United gisteren naar een 2-1-zege loodste. Aan die lange naam hangt ook wel een verhaal. Er is een familieband met de voormalige Zaïrese president Sese Seko Mobutu. De pa van Sese Movoto was een veel jongere broer van Mobutu en toen de president stierf twee dagen voor de geboorte van de spits van Erpe-Mere United kon die verwijzing naar de vroegere president niet uitblijven. Maar goed, u wil vast iets lezen over de wedstrijd tegen Blankenberge en Sese Seko Movoto toont zich alvast een goede analist.
“Ja, we hebben allemaal een leuke ‘oef’ geslaakt na het laatste fluitsignaal. Al weken hunkeren we naar die eerste driepunter en dan is het heel deugddoend als die er ook komt. We zijn het er in Erpe-Mere allemaal over eens dat die 1 op 30 niet weerspiegelt wat we op de mat brachten. Maar dat telt natuurlijk niet. Ik speelde de voorbije drie jaar voor Voorde-Appelterre en na een tegenvallend seizoen keek ik er wel naar uit om het truitje van Erpe-Mere aan te trekken. In de voorbereiding liep het ook lekker. Zeven doelpunten gemaakt waarvan twee in de Croky Cup tegen Drongen. Ik hoopte daar natuurlijk op verder te bouwen in de competitie, maar als ploeg en individueel werd het niet wat we hadden gehoopt. Het positieve is wel dat de sfeer goed bleef. De trainer bleef in ons geloven en wij bleven ook pal achter hem staan. Bij de rust zag het er wel naar uit dat de kentering er nog niet zat aan te komen tegen Blankenberge. De trainer wees er ons op dat we geen keus hadden. Druk zetten, ‘pushen’ en hopen dat Blankenberge water zou pakken. Na de rust kantelde de wedstrijd op twee minuten tijd in ons voordeel. De gelijkmaker kwam er na een knappe actie van Mike De Pauw, maar ’t was ook wel een echte spitsengoal (lacht). Knap voorbereidend werk van Kenneth Pauwels en Arnaud Van Den Berghe en ik die na een kapbeweging voor de 2-1 zorgen. Dat gaf ons natuurlijk een ‘boost’ en tot minuut zeventig waren we de betere ploeg. Dan kwam Blankenberge evenwel beter in de wedstrijd en kwam er toch wel een slotoffensief dat kon tellen. Vooral ‘power play’, maar we bleven overeind. Na een 4 op 33 weten we dat het behoud het enige doel is, maar we zijn er heel erg van overtuigd dat het goed komt met dit Erpe-Mere.”