1k
737
In de West-Vlaamse tweede provinciale A liet SV Veurne er geen twijfel over bestaan wie de sterkste was en dat valt vooral met cijfermateriaal te bewijzen. 27 punten in de eerste periode, 26 in de tweede en nog eens 27 in de derde. Met 82 doelpunten waren ze de productiefste ploeg en met maar 26 tegendoelpunten ook op defensief vlak het sterkste team. Smaakmaker was ongetwijfeld Luca Baeckelandt en voor de doelpunten had het met Dante Blanckaert, Dayne Claerebout en Gianni Jooris meerdere ijzers in het vuur. Een mooier afscheid kon Stijn Van Acker zich niet wensen.
Houthulst werd vice-kampioen in de A-reeks. Het was de verdienste van dit team om net als Jong Male voor weerwerk te zorgen tegen het sterke Veurne, maar op het einde van de rit was het verschil met de kampioen toch 14 punten. Helemaal rimpelloos verliep het seizoen niet voor Houthulst. Coach Brian Vanholm trok er ondanks een derde plaats de stekker uit en Christ Vandevijvere werd zijn vervanger. Met Jeremy Brogniez als smaakmaker en vlot scorende jongens als Matisse Merlevede en Damon Dumoulin werd het verdiend tweede.
Jong Male stak na een 27 op 30 de eerste periodetitel op zak, maar gelijke tred houden met Veurne zat er niet in. Kwaliteit voldoende aan de Brieversweg, maar de kern was niet breed genoeg om het hele seizoen topt te zijn. Coach Kenny Verduyn zag Laurenz Simoens wel een sterk seizoen spelen en Gianni Longueville vond ook vlot de weg naar doel. Voldoende voor een mooie derde plaats. In de eindronde verloor het in Beveren-Leie.
Hooglede speelde het seizoen dat het in gedachten had. In de toppers kwam het net iets te kort, maar regelmaat had het team van Filip Comptaert wel en met Tjorbjorn Deckmijn in een glansrol en spelers als Simon Demeulenaere, Emiel Slos en Gill Van Hulle had het kwaliteit genoeg om het seizoen af te sluiten op de vierde plaats.
Het jonge Torhout B stond eind november pas tiende, maar nadien kwam de motor op toerental en met een vijfde plaats waren ze daar best wel tevreden over het voorbije seizoen.
Promovendus Dosko Beveren loste de verwachtingen volledig in en kan een mooi rapportje voorlegen. Ferre Wylin was eens te meer de smaakmaker en niet toevallig liep het iets stroever toen hij door een neusbeenbreuk out was. Met Sven Lugghe, Tjardo Techel en Wylin had Karel Tanghe voldoende scorend vermogen in zijn team om finaal een mooie zesde plaats te behalen.
Dosko Sint-Kruis bivakkeerde het hele seizoen in de middenmoot. Bij de Bruggelingen was vooral Victor Verheyen, de zoon van Gert, een bepalende pion.
Ook Koekelare bleek een meer dan degelijke middenmoter. Het doelpuntensaldo (38-35) vat het seizoen ook wel wat samen. Defensief behoorde het team van Stijn Metsu bij de betere leerlingen van de klas, offensief liep het een pak stroever.
Diksmuide-Oostende B bleef ver weg van de degradatiezone. Mathias Bronchain nam de ploeg wel vaker op sleeptouw en ook de afzakkers uit de A-kern zorgden natuurlijk voor een meerwaarde.
Jabbeke miste wat scorend vermogen om een plaatsje in de linkerkolom op te eisen.
Zedelgem hoopte na de degradatie wel in de subtop meer te draaien. De ploeg handhaafde zich in de middenmoot, maar raakte niet op kruissnelheid. Het besloot in december afscheid te nemen van coach Tom Vanhulle. Die stond op de stoep bij Ruddervoorde. Stijn De Smet nam na de breuk met Vanhulle het sportieve roer in handen.
Promovendus Zerkegem bleef een eind weg van het degradatiemoeras. Lorenzo Frickelo zag Quinn Staute wel vaker voor belangrijke doelpunten zorgen. Een tripje naar de Vedastusstraat bleek ook voor de toppers geen pretje. Zerkegem legde zowel Veurne (3-0), Jong Male (2-1) als Hooglede (4-3) over de knie.
Bij Daring Ruddervoorde besloot Chris Van den Broucke in de loop van het seizoen afscheid te nemen. Het werd een seizoen met ‘ups’ en ‘downs’ en de winnaar in VDB zal er wel iets meer van verwacht hebben. Zeker weten dat hij van Eernegem een sterk geheel zal kneden.
Snaaskerke stond voor een moeilijk seizoen. Denis Viaene slaagde er niet in om het team boven de degradatiestreep te hijsen en toen uitlekte dat hij bij Veurne aan de slag zou gaan, kwam het tot een breuk met de club. Lorenzo Seys werd de nieuwe T1, maar hij stelde vast dat het team onvoldoende gewapend was om zich te redden.
FC Lichtervelde nam na een 4 op 15 afscheid van Birgen Baes, maar de club stelde vast dat het ondanks het scorend vermogen van Joran Gyselinck en Jordy Timperman te weinig kwaliteit had om de schaapjes op het droge te krijgen.
Bij promovendus Dosko Kanegem werd snel duidelijk dat de promotie een vergiftigd geschenk was. Het sprokkelde dan ook maar vijf punten bij elkaar.