Tom Persan, hier nog in het shirt van Maldegem, hoopt met Kleit zich alsnog van het behoud te verzekeren. Foto Dominique Lampo.
1k
641
FC Kleit was niet aan het feest de voorbije weken. Na een 2 op 24 is het behoud een heel eind weg. Toch blijft het geloof in het behoud intact aan de Hoge Branddreef. Ook Tom Persan wil nog niet berusten in de degradatie.
“Het is voorlopig een heel moeilijk seizoen en de magere puntenoogst van de voorbije maanden brengt ons in heel guur weer. Maar die 2 op 24 is geen weerspiegeling van het spelpeil dat we haalden. In Evergem slikken we in de toegevoegde tijd de 3-3 en een week later gaven we tegen Grembergen ook in de slotfase nog een 3-2-voorsprong uit handen en ook in enkele andere wedstrijden vergaten we onszelf te belonen. In Nokere stonden we kort na de rust nog 2-1 voor en bleven we met lege handen achter. We hadden echt wel meer punten verdiend en hadden net zo goed negen of tien punten meer kunnen hebben en dan waren we op weg naar het behoud. Nu is het vooral zaak om zeker in de zespuntenwedstrijden aan het langste eind te trekken. De wedstrijd tegen Heikant Zele is er zo eentje. Ik geloof nog steeds in het behoud. Bij winst keren we tot op drie punten terug van Zele en krijgen we heel wat andere ploegen in het vizier. De voorbije weken creëren we vlot kansen en scoren we ook voldoende, maar slikken we iets te makkelijk doelpunten.”
Kleit blijft hopen dat het de schaapjes op het droge krijgt. Bij een eventuele degradatie van de oranjeblauwen wordt Kleit misschien wel een tegenstander.
“Ik ben meestal nogal honkvast. Sportief was het bij Kleit geen meevaller, maar het is wel een warme en familiale club. We hebben een heel toffe spelersgroep, een gedreven bestuur en ook de supporters blijven de club steunen. Op dat vlak kon ik niet mopperen. De voorbije drie wedstrijden vond ik telkens de weg naar doel. Lembeke trok de voorbije jaren wel vaker aan mijn mouw en ik vond het moment rijp om naar daar te trekken. Ik kom er in een heel jonge spelersgroep terecht, maar de club wil toch bovenin meedraaien. Ik woon in Sleidinge en zag het ook wel zitten om iets dichter bij huis te voetballen.”