Maarten De Landtsheer is met HO Kalken toch wel de revelatie in tweede klasse. Foto Dominique Lampo
1k
672
HO Kalken tegen KV Diksmuide-Oostende. Duel tussen de Sporzacoryfeeën Tom Boudeweel en Karl Vannieuwkerke. HO Kalken trok aan het langste eind en dat mag toch wel als een verrassing gezien worden. Al is Kalken intussen de revelatie in tweede nationale en springt het na deze overwinning over Diksmuide-Oostende naar de derde plaats. Coach Maarten De Landtsheer had niks dan lof voor zijn ploeg.
“We hebben de zege zeker niet gestolen. Integendeel. Vorige week leden we een toch wel pijnlijke nederlaag in Torhout en dan pleit het wel voor de mentale weerbaarheid van mijn ploeg dat ze dit op de mat brachten. Ik zag veel intensiteit, maar dat hebben we ook gekoppeld aan ons voetballend vermogen. De zege hebben we naar mijn gevoel niet gestolen. Diksmuide-Oostende nam wel de beste start, maar loepzuivere kansen voetbalde het niet bij elkaar. Wel dreiging via hoekschoppen, verre inworpen en spelhervattingen. Doelman Gille Van Haver was evenwel bij de les. Na twintig minuten vond ik dat we beter onder de druk uit voetbalden en op het middenveld werden we zelfs de betere ploeg. Oostende miste vaste waarden als Milan Beuckels en Jarne Cardon en misschien liet zich dat wel voelen. Nog voor de rust sloegen we twee keer toe. Eerst mocht Kelian Bonny na een actie door het centrum alleen op doel af en faalde hij oog in oog met de doelman niet. Het tweede doelpunt was er ook eentje dat kon tellen. Plukwerk van Gille Van Haver en dan via Bonny en Benoit Vermeer naar Jasper Buyl en die haalde de trekker over. De 3-0 zat er zelfs nog in, maar twee keer sloot de ref de ogen voor een fout in de zestien. Na de rust wisten we dat we een gretig Oostende mochten verwachten. Die gretigheid was er wel, maar de aanvallen van de bezoekers misten wat creativiteit om ons in de problemen te brengen. Een keertje hadden we geluk toen een afgeweken bal op de lat belandde, maar aan de overkant hadden wij ook een dot van een kans. Met nog een kwartier voor de boeg kwam die aansluitingstreffer er toch. De bal werd wat minder goed afgeweerd en de bal belandde in de kruising. In het wedstrijdslot kregen we dan wat power play, maar daar wist mijn verdediging wel raad mee. We hielden de voorsprong vast en ik kon mijn ploeg enkel feliciteren voor de uitstekende prestatie. De zege is mooi, maar ook de manier waarop. Naast de voetballende kwaliteiten die we zeker hebben is ook de samenhorigheid binnen de ploeg wel een wapen voor ons.”