Lorenzo Vanhoolandt werd voor het tweede jaar op rij 'Minivoetballer van het Jaar'. Foto Dominique Lampo.
1k
792
Woensdagavond werd de ‘Minivoetballer van het Jaar’ gekroond. Voor het tweede jaar op rij sprokkelde Lorenzo Vanhoolandt het meeste punten bij elkaar en net als vorig jaar hield hij ploegmaat Jonathan Ulens en Lorenzo Berwouts (Pervélo-Ligier Drongen) achter zich. Emmanuel Donkor (AZ’77 Maldegem) en Lenn D’Haene (Kassani Elsegem) maakten de top vijf compleet. Vanhoolandt was verrast en blij met deze prijs.
“Het is zo dat ik dit seizoen vaak achterin speelde en dan krijg je toch minder kans om jezelf ‘in the picture’ te spelen. Maar vooraf vond ik het moeilijk om te voorspellen wie de prijs zou pakken. Ik ben natuurlijk heel blij met die tweede plaats, maar had het ploegmaat Jonathan Ulens net zo goed gegund. Lorenzo Berwouts is ook een bepalende speler, maar het speelde misschien in zijn nadeel dat zijn ploeg de eindronde miste. Hij kan als geen ander een ploeg op sleeptouw nemen. Maldegem pakte de titel en San Siro Deftinge de beker, maar dat zijn ploegen die vooral een sterk collectief hebben. Al vind ik Emmanuel Donkor en Louis Thyssen bij Maldegem ook twee kleppers. Kortemark was dit jaar zo’n beetje de revelatie en daar zag ik ook wel enkele jongens die een sterk seizoen achter de rug hebben. Quentin Van Eeckhoute is nieuw in eerste nationale, maar gaf meteen zijn visitekaartje af. Dribbelsterk, wendbaar en doelgericht. En bij datzelfde Kortemark speelde Sven Dhoest zich ook wel in de kijker. Fenomenale reddingen doet die vaak. In minivoetbal springen de jongens die scoren in het oog, maar minstens even belangrijk zijn de spelers die vooral verdedigend werk opknappen. Zo is Brecht Hellebaut in ons team vooral een onderschatte speler. Een individuele prijs is mooi, maar als ploeg iets pakken is nog veel mooier. Dit seizoen bleef het bij de Supercup, maar volgend jaar hopen we opnieuw een gooi te doen naar een prijs.”