Boris Waegebaert wil een mooi slot aan zijn loopbaan breien.Foto Dominique Lampo.
Boris Waegebaert is ‘back in business’. Vorig seizoen kwam hij in de wedstrijd van Aalter tegen Haasdonk verkeerd neer op zijn schouder en dat bleek voor hem het einde van het seizoen. De rentree van de ‘captain’ mocht er vorige week zijn. Tegen Oostkamp B zorgde hij zowel voor de 1-0 als voor de 2-0. Dit weekend krijgt Aalter met Erpe-Mere evenwel een ploeg van een ander kaliber over de vloer en dat beseft Waegebaert ook.
“Met alle respect voor Oostkamp B, maar meer dan ‘a walk in the park’ was het niet. We kregen een heel jonge ploeg tegenover ons en wisten dat ze met veel overgave aan de wedstrijden zouden beginnen, maar het na een half uur moeilijker zouden kunnen belopen. In het openingskwartier kon ik evenwel al twee keer scoren. Eentje met de voet, eentje met het hoofd. Bij de rust was het al 5-0 en na de rust diepten we het verschil makkelijk uit. Enige smet is dat je twee doelpunten slikt tegen een derdeprovincialer. Er sloop wel wat nonchalance in de ploeg en op zich is dit wel wat logisch. Een referentiewedstrijd was het niet. Op dat vlak wordt de wedstrijd tegen Erpe-Mere een stuk leerrijker. De tegenstander heeft zich behoorlijk versterkt en lijkt klaar om een hoofdrol te spelen in derde klasse. Wij hopen natuurlijk om te stunten. Toch zien we deze wedstrijd vooral als een oefenpot richting competitie. De finale halen we sowieso niet. Voor mezelf zie ik het vooral als een wedstrijd om wat ritme op te doen. Tegen Oostkamp B stond ik een uur op het veld. Meer dan voldoende, want ik was bijna een jaar buiten strijd. Anderhalf jaar geleden raakte mijn schouder als eens uit de kom en toen had de arts gezegd dat er een operatie zat aan te komen indien dit nog eens gebeurde. Tegen Haasdonk was het zo ver en begon een moeilijke periode. Pijnlijk, veel kan je niet doen. Ik wou evenwel op het veld afscheid nemen en graag in Aalter. Ik ben nu 33 en wil een mooie herfst van mijn loopbaan.”






